Uitleg van Shamballah – 09/09/2025

 10 september 2025

  

Opmerking: (9+9+9: de voltooiing van een grote cyclus en het laatste moment van afstemming van ziel en hart op de bronnen van leven: de oneindige intelligentie van het licht van de energie van onvoorwaardelijke liefde.)

Wat gebeurt er nu met de planeet? Het grote resetmoment.

Ons zonnestelsel beweegt door de melkweg. Alles beweegt in spiralen, net als atomen met hun deeltjes. Sommige bewegingen verlopen progressief synchroon, andere eerder in cycli.

In cycli zijn er momenten van ontmoeting en samenkomst door aantrekkingskracht (conjunctie). Dit leidt naar een nulpunt, een beginpunt van een nieuwe cyclus. Op zo’n moment herstelt alles zich, en hogere dimensies kunnen zich meer of minder vermengen met lagere dimensies. Hierdoor ontstaan aanpassingen die de oorspronkelijke krachten weer vrijmaken. 

Dit is het grote resetmoment.Dit gebeurt nu in ons zonnestelsel. De aarde werkt in de derde dimensie, terwijl het zonnestelsel in de vijfde dimensie staat. Dat maakt het moeilijk te begrijpen voor een brein dat vastzit aan de grenzen van de derde dimensie, waar alles meer verdeeld is en onafhankelijk van de kosmische krachten. Binnen de wetenschap van de aarde in de derde dimensie is het daarom lastig te vatten. Zelfs de kwantumkosmologie ziet vaak niet dat materie en geest twee kanten van dezelfde werkelijkheid zijn.

Het geheel van het universum werkt op een multi-dimensionaal vlak van het universele ether (akasha, of de zee van vuur). Er is een hiërarchie of Pyramide van zeven basale dimensies die als lagen boven elkaar liggen. In onze melkweg bevindt de aarde zich nu dicht bij een nulpunt: de samenkomst van parallelle universa. Het dierenriemstelsel weerspiegelt dit, met een cyclus van zo’n 150.000 jaar. Maar de interpretatie van hun invloed hangt af van het bewustzijn van de mens, dat vaak sterk en geconditioneerd is, waardoor de verkregen informatie van de hogere dimensies beperkt is.

De zon draait schijnbaar in ongeveer 25.800 jaar rond Alcyone in de Plejaden, maar in werkelijkheid draait zij rond een verborgen vortex: Kali (de energie van vernietiging en schepping). Het is een lokale kosmische verbinding met de universele energie van het universum. Wanneer de zon dit punt bereikt, komt er een flits van licht vrij. Dat beïnvloedt hoe het zwarte gat in het centrum van de melkweg energie opneemt. Elke december staat de aarde het dichtst bij dit centrum, en een kosmische flits kan daar een grote rol in spelen door een uitgebreide aspiratie en absorptie van het zwarte gat. Dit is onderzocht binnen een nieuwe kosmische astronomie, waarvan verduidelijkingen te vinden zijn op de blog Pangeosis.

Sinds 1945 (einde van WOII) nadert de zon steeds dichter dit punt van afstemming. Dit gebied kent een hogere frequentie en werd ontdekt door Russische wetenschappers. Vanaf 5 januari 1989 (na een zonne-reiniging) is de intensiteit sterk toegenomen, en zeker in de jaren volgend op het jaar 2000. Dit beïnvloedde in grote mate het klimaat. De mens versterkt de effecten, maar minder dan de wetenschap beweert. De wetenschap ziet alleen de gevolgen, niet de diepere kosmische oorzaken. Zo ontstaan plotselinge en apocalyptische verschijnselen: menging van atmosferen, magnetische instabiliteit, meer etherisch licht (adamentien licht) dat spanningen losmaakt in aarde, water, vuur en lucht: de vier elementaire krachten. Dit toont zich in stormen, aardbevingen, vulkanen en branden. Deze spanningen leiden tot een proces waarbij de materiële wereld steeds meer wordt “veretherd”. Het kosmische plan wil zo een gelijkmatiger klimaat scheppen (subtropisch gematigd, met twee seizoenen). Daardoor worden ook relaties tussen mensen, dieren en planten gelijkwaardiger. Dit hoort bij de overgang van de zon naar een hogere (zesde) dimensie (SOL VICTUS).

 

De huidige moeilijkheden zijn tijdelijk, tot het grote zuiveringsmoment (de drie dagen duisternisvoorzien actueel voor de zomerequinox, juni 2026). Het betreft dus een periode van enkele maanden tot wanneer er stabiliteit volgt, beïnvloed door nieuwe bron-energieën. Dan verdwijnen de spanningen uit de materie, de negatieve emoties uit de astrale sfeer en de mentale vervuiling uit de noösfeer. Pas dan kan het Licht van de Geest der Waarheid de diepere betekenis van het leven onthullen: solidariteit en universele broederschap.

Het is moeilijk om boodschappen uit hogere kosmische dimensies juist te vertalen, omdat de tijd- en ruimtebeleving er anders is. Onze inzichten verschillen dus per persoon, afhankelijk van de ontwikkeling van ons bewustzijn. Ieder gelooft in zijn eigen waarheid.

Iedereen vormt een uniek universum, met een eigen bewustzijn en akashische herinnering van de eigen unieke ziel. Verschillen overstijgen is lastig, maar de kunst is: proberen de werkelijkheid van de ander te begrijpen. Wat te laag staat moet groeien (zelfvertrouwen), wat te hoog staat moet dalen (nederigheid).

Daarom is het voorspellen van gebeurtenissen moeilijk in aardse tijd. Ook het lid van Shamballah moest leren en zich steeds opnieuw aanpassen, zoals blijkt uit de publicaties op de blogs Pangeosis en Ecole Universelle de la Vie.